Uren, dagen, maanden, jaren
zongen wij menig oudjaar
blij dat wij nog in leven waren
ook nu zijn de Kragten niet klaar.
Altijd werk aan de winkel
maar de tijd tikt weg naar sluitingstijd
wij stellen uit, worden trager
en sloffen naar de eeuwigheid.
De weg was lang met veel gevaren
vol herinneringen die wij bewaren
er was plezier en nood
de laatste weg loopt dood
Maar tijd is een illusie
een ding slechts is werkelijkheid
dat is het NU, geen voor -of achteruit
maar eeuwige tegenwoordigheid.