, stond er boven een krantenartikel. Die zin kwam direct bij me binnen en zette me aan het denken. Bij mij is het meestal omgekeerd, ik ben dol op zware kost en de alledaagse zorgen kunnen me gestolen worden. Elke dag weer hetzelfde; boodschappen, koken, stofzuigen, wassen, opruimen en schoonmaken, om maar wat te noemen. Niet dat ik er een hekel aan heb, maar liever verdiep ik me in politieke kwesties en levensbeschouwelijke vragen. Maar dat zinnetje bevatte toch veel waars, het leven draait toch voornamelijk om de kleine alledaagse zorgen waar iedereen zich mee bezig houdt. Af en toe een goed gesprek kan heel fijn zijn, maar vaak zal dat spontaan gebeuren, het is niet af te dwingen en lang niet iedereen houdt van ‘zware kost’.
Plotseling zag ik mezelf in vroeger tijden: als er vrienden op de koffie kwamen vond ik dat leuk. Snel koffie schenken, koekje erbij en daarna kon ik de eieren opdienen waar ik al een tijdje op gebroed had. “Wat vinden jullie van… Hoe denk je dat het in elkaar steekt… Ik las over de oorlog in…. Hebben jullie gelezen dat…”. De visite zat al snel met een bord vol ‘zware kost’. Het tweede kopje koffie schoot erbij in, zo druk was ik met het opscheppen. “Ria, niet zoveel, ik kan niet meer op”, hoorde ik wel eens. “Smaakt het niet?” “Jawel, maar ’t is moeilijk te verteren”. Ria verbaast: “bij mij gaat het er als koek in, ik kan er niet genoeg van krijgen. Over koek gesproken, ik vergeet het tweede bakkie”. Zo werd ik dan wakker geschud en genoten we lichte kost.
De alledaagse zorgen die we deelden en met elkaar bespraken bleken dan van meer belang dan onze mening over de oorlogen of onze gedachten over euthanasie. Mijn hoofd zat altijd vol met de hele wereldproblematiek maar wat het dagelijks leven betrof was ik vaak afwezig en verstrooid, hetgeen hilarische situaties veroorzaakte. En dan was het ‘kostelijk’ lachen.
Nu ben ik me er meer van bewust dat ons welzijn om de zorg voor de gewone dagelijkse dingen draait. Aandacht en liefde voor elkaar en de mensen om je heen is zo heilzaam. Dat lost werkelijk problemen op en dat is soms al moeilijk genoeg. Nu zoek ik rust en vrede in mijn dagelijks bestaan. Mede om het leven zo bewust mogelijk te genieten. Dat wens ik mijn lezers ook van harte toe.