Utrecht 15 februari 2016. Met interesse en zin begaf ik me daarheen maar ik kwam gedesillusioneerd terug.Dat is het gevoel dat mij tenslotte bijgebleven is.Dit komt door het volgende: In de tweede ronde van het rollenspel was ik de gespreksleider. Ik was daar niet zenuwachtig om, wel benieuwd naar hoe het zou gaan. Ik begon […]
Trainingsdag gespreksleider over Het Einde Lees bericht »
In mijn vorige column schreef ik dat de toekomst verborgen is. Dan komt er plotseling iets aan het licht wat we totaal niet verwachtten. Er is K geconstateerd bij mijn man. Vroeger durfde men het woord kanker niet hardop uitspreken want dat betekende zo’n beetje het einde. We waanden ons gezond en mijn man heeft
Nieuwjaarsrecepties zijn soms wel gezellig maar ik heb zo’n hekel aan dat gezoen, driemaal in de lucht. Ik heb besloten daar niet meer aan mee te doen. Dat is mijn voornemen voor dit jaar. Een hartelijke handdruk moet goed genoeg zijn. Andere voornemens waren; minder eten, meer bewegen, stoppen met roken en drinken. Ik rook
Nieuwjaarsrecepties Lees bericht »
Toen ik van de week uit de kerstmarkt van de Orchideeënhoeve kwam, bevond ik mij onder een zee van licht. Ik waande me bij de herders in het veld, hoorde engelenkoren en zocht naar de ster van Bethlehem. Helaas, het licht kwam van de kassen op de velden van Luttelgeest, maar het betoverde me toch.
Luttelgeest. Wie is er nooit geweest? Het AZC is er gevestigd. De orchideeënhoeve zal elke bewoner weten te vinden. Het tuinbouwgebied is en wordt behoorlijk uitgebreid. Sportvereniging TONEGO heeft veel leden en doet het goed. Toneelvereniging Vondel en muziekvereniging Melodia zijn welbekend. Er mag dan geen buurtsuper meer zijn maar over de kapster, die daar
Ria Kragt geeft dichtbundel uit LUTTELGEEST – ‘Ik schreef om te overleven’, antwoordt Ria Kragt uit Luttelgeest op de vraag hoe haar dichtbundel ‘Gedachten Verdicht’ tot stand is gekomen. ‘Dat begon al op jonge leeftijd, hoewel toen nog niet zo bewust. Ik moet woorden geven aan wat ik ervaar, anders krijg ik er geen grip
Als ik God wasZou ik het liefstniet meer verschijnenMijn deuren dichtEn mijn gordijnenIn het donkerZonder lichtGeen gezicht. Maar ik ben God nietEn ik roepde mijnenDie langzaamUit het zichtVerdwijnen. Er gaat geen dag voorbij zonder aan m’n dochters te denken. Ik denk zelfs geen uur. Altijd zijn ze aanwezig. Zou dat ook zo zijn met gestorven
Het heden is verledenDe toekomst is voorbijVerlammend is het nuDat is van mij. Maar het verlangen blijftHet wachtenDe rusteloosheidHet lijden aan heimwee
De verte is zo ver Lees bericht »
Een dikke brommerige vliegbevuilt mijn raamen ruitenik ga me te buitenpak mijn meppersla hem te pletternu is mijn raam nog vetter
Ik droomde dat ik de aarde verlietDat ik ging sterven wist ik niet,Maar ik dacht en voeldeMe losser en lichter worden.. Was ik nog in mijn lijf of erbuiten?Mijn geest bewoog, zweefde langsEen zilveren draad omhoogKeek op mijn lichaam neer De verbinding viel wegIk ging mijn lichaam verlatenIk was niet droevig, ik ondergingEen metamorfose Toen
TOEN IK DE AARDE VERLIET Lees bericht »
