Was er altijd en blijvend
Had niet gehoeven denk ik
Nu ik oud ben en wijzer
Zie ik dat steeds duidelijker
Ik wilde en kon niet geloven
Dat mijn familieleden
Zo koud en gesloten
Leefden zo onbekommerd
Om het leed van medemensen
Hun gevoel zit in hun hoofd
Hun verstand is goed ontwikkeld
Draagt oplossingen aan
Maar tranen en verdriet
Zien ze niet
Ze lieten mij alleen
Want ik was lastig
Verstoorde de regels
Liet mij zien en horen
Wilde blij zijn en leven
Onmogelijk ongehoord
Alleen moeders wil was wet
Een andere bestond niet
Vader volgde waar zij ging
Hij had geen keus
Samen één, liet mij alleen
Kinderen waren hinderen
Stonden haar in de weg
Maar kinderen zijn loyaal
Afhankelijk en beïnvloedbaar
Zij werden net als hen
Ik zat anders in elkaar
Wilde in de kunst maar o
Zo graag bij hen horen
Eens zullen ze mij zien
Eens zullen ze van me houden
Maar ze zien in een spiegel
Waar ze altijd op gaan slaan
Dat doet zeer
Toen ik jong was
Had ik moeten breken
Dat heb ik niet gedaan
Te angstig, niets waard
Eerst presteren, meer leren
Maar de pijn ging nooit over
Eigen schuld, dikke bult
Alles was eigen schuld
En zo is het
Maar God bekommerd
Zich wel om mij
Hij liet en laat mij leven
Mijn hart is heel gebleven
God is zo groot, mooi
En machtig maar ook
Zacht en teder
Hij liet mij liefde kennen
Het enige van eeuwig
Belang.