TOEN IK DE AARDE VERLIET

Ik droomde dat ik de aarde verliet
Dat ik ging sterven wist ik niet,
Maar ik dacht en voelde
Me losser en lichter worden..

Was ik nog in mijn lijf of erbuiten?
Mijn geest bewoog, zweefde langs
Een zilveren draad omhoog
Keek op mijn lichaam neer

De verbinding viel weg
Ik ging mijn lichaam verlaten
Ik was niet droevig, ik onderging
Een metamorfose

Toen werd ik steeds lichter en ijler
Verloor mijn ego met mijn lijf
Het alleenzijn was voorbij
Ik vervloeide, vervluchtigde

Werd opgenomen in helder warm licht..
IK werd WIJ, wij werd ONS
Eeuwige Oneindigheid…
God alles in allen
Bij EEN.

Ria Kragt
(Een ware droom)

Uit: gedachten verdicht
Door Ria Kragt
Uitgegeven bij Boekscout.nl

Scroll naar boven