Eerlijk gezegd, beste mensen, kan ik me behoorlijk ergeren aan de manier waarop veel journalisten hun nieuws brengen en hoe de media daar vervolgens mee omgaan.
Journalisten willen scoren en zoeken in het verleden waar mogelijk fouten zijn gemaakt. Natuurlijk is er altijd wel wat te vinden, dat mag best gezegd worden. Vaak wordt het echter opgeblazen tot een groter gebeuren dan het is. Zo stond er rond 5 mei met kapitale letters boven een krantenartikel: Onze bevrijders waren plunderaars. Daar schrik ik dan van en lees het artikel. Zo erg als het lijkt blijkt het dan niet te zijn, maar het gebeurde wel. Niet zozeer door onze bevrijders maar vaker door medeburgers, arme drommels en dieven. Er zijn nu eenmaal altijd en overal verkeerde mensen onder ons. Ook vandaag en niet zo zuinig ook. Wat me stoort is dat een goede blijde gebeurtenis, want dat was de bevrijding zeker, bevuilt wordt met dergelijke artikelen die de suggestie wekken dat het niet zo mooi was en dat er mogelijk veel meer lelijks is gebeurd. Dat gebeurt ook met artikelen over de slavernij en over de kolonisten, over de Kruisvaarders en ga zo maar door. Wat voor zin heeft dat? Wat beogen die journalisten met hun ‘ontdekkingen’? Het is zonneklaar dat er veel verkeerd ging zoals dat nu ook gaat. We zijn niets beter dan de mensen van vroeger. Bovendien kun je misstanden van toen niet beoordelen met de maatstaven van nu. Mochten onze voor ouders wakker worden en zien wat er nu gebeurt, dan vielen ze ter plekke dood. Wij zijn zo arrogant te denken dat we beter zijn dan de vroegere generaties, dat we verder zijn en ons soms behoorlijk aanmatigend een oordeel vormen.
Ik kijk daar met een zekere verbazing naar en betreur het dat er zo weinig van de geschiedenis is geleerd, dat er zo weinig zelfreflectie is en zoveel arrogantie en zelfbevestiging. Hoe is dat toch mogelijk? Is dat een gevolg van de welvaartmaatschappij? De verwende generatie die zonder veel tegenslag opgroeide en alles in handen meende te hebben? De generatie die in het goede van de mens geloofde, geen autoriteit verdroeg en vrijheid nastreefde? Hebben we het dan over de babyboomers of over hun kinderen? Ik denk merendeel het laatste. Als babyboomer verbaasde ik me ook over de denkwijze en gedrag van jongeren. Maar ik zie ook dat de babyboomers al veel steken lieten vallen in hun drang naar vooruitgang, om te breken met hun opvoeding.
Hier in de Noordoostpolder leven we nog rustig en behoorlijk (en) vrij. Dat realiseerde ik me des te meer na alle aanslagen in de wereld van vorige week. Afgelopen weekend kwam daar nog de dood van twee meisjes bij. Twee verdachte jongens van veertien en zestien !! zijn opgepakt. Dat leed kwam al veel dichterbij, het is verbijsterend. Hoe komen die kinderen ertoe? En hoewel veel terroristische aanslagen nog niet in Nederland plaatsvinden, dit komt wel erg dichtbij.
Er is iets goed mis met deze wereld. De onvrede wint overal terrein, ook in Nederland en in de Noordoostpolder.
Denk niet zwart, denk niet wit, denk niet zwart-wit, maar in de kleur van je hart.
Zwart/wit zijn feitelijk geen kleuren, maar meer en meer horen we over de witte blanke, ook wel hetero, man die het voor het zeggen zou hebben. Veel zwarte mannen en vrouwen schijnen zich gediscrimineerd te voelen.