Wat zegt u dit woord? Het ging door me heen toen ik het dagblad las en niets moois of leuks kon ontdekken. ‘Allemaal ongerechtigheid’. Ik ben graag op de hoogte van het
wereldnieuws, maar om eens iets aardigs te lezen kan ik beter naar de Noordoostpolder grijpen. Daar staan toch veel leuke nieuwtjes in. Hier in Luttelgeest wordt de ontmoeting in de Bosfluiter goed bezocht en onlangs ben ik naar de uitvoering van toneelvereniging Vondel gegaan. Volle zaal en veel plezier. Niks ongerechtigheid.
Mijn moeder had het vroeger ook vaak over ongerechtigheden, daarmee bedoelde ze dan het stof, de kruimels en vlekken: “Voeten vegen! Niet aan de piano komen, net schoon gemaakt, het leek wel een oliebollenkraam”. In de kerk hoorde ik als klein kind dat Jezus voor alle ongerechtigheden stierf. Toch niet voor vuil en stof? Waarom had God stof geschapen? Dat diende toch nergens voor, het gaf enkel werk en hield mijn moeder in de tang, die het toch al zo druk had.
Wat ik in de krant las ging meer over onrechtvaardigheid en dat betreft een oordeel of handeling. In onze Democratische Rechtsstaat gaat het over gelijke rechten voor alle burgers, ongeacht ras, huidskleur of geaardheid. Als de bewoners op deze aarde krijgen wat hen rechtens toekomt… nu, dan is er veel werk aan de winkel. De praktijk is anders, het onrecht schreeuwt ons tegemoet en eist alle aandacht op. Overal conflicten of oorlog, criminaliteit, liquidaties, oplichting, fraude. Alle aandacht gaat naar het onrecht en de bedrijvers daarvan. Deze hebben Recht op verdediging en krijgen de beste advocaten. Advocaten van de duivel zijn het. Aan al dat onrecht wordt dik verdiend. De maffia betaalt goed voor een vrijspraak of milde straf. Klassenjustitie bestaat wel degelijk, denk aan Bouterse, Berlusconi e.a. met hoge posities. Alles is te koop. Gewone burgers moeten vechten voor hun recht, kijk naar de bewoners in de provincie Groningen. Eindelijk krijgen ze hun gelijk, maar dat is nog geen recht. Een wassen neus is het met gelijkheid en recht voor alle burgers. De regering durft de exorbitant hoge salarissen niet eens aan te pakken
Ik wou dat er naast “De Rechten van de mens” ook een handvest kwam met “De Plichten van de mens” en dat die gecontroleerd moeten worden nageleefd. Staar je niet blind op je rechten, dat vertroebelt het zicht op de realiteit. Wees tevreden met wat je hebt en laten we ons best doen om elkaar recht te doen.